محافظه كاري تا كجا !؟

 آيدين تبريزي

به دنبال به خشونت كشيده شدن تجمع مسالمت آميز فعالين حركت ملي آذربايجان به دست نيروي انتظامي، موضع گيري سايت وزين شمس و بخصوص شخص آقاي علي حامد ايمان، مايه تعجب بسيار شد. اين كه ايشان بر اين عقيده باشند كه به خشونت كشيده شدن تجمعات به ضرر حركت ملي آذربايجان است، قابل تامل است ولي اينكه در اين خشونت تمام تقصيرها را به گردن حاضرين انداخته و اقدام غيرقانوني نيروي انتظامي را موجه جلوه دهيم يك اشتباه بزرگ است.

فراموش نكنيم كه در دمكرات ترين كشورهاي دنيا نيز درگيري بين پليس و تظاهر كنندگان حتي بمراتب خشن تر از آنچه در تبريز روي داد، اتفاق مي افتد ولي هميشه در آنگونه خشونت ها همواره تظاهر كنندگان پيشقدم مي شوند و اين وظيفه نيروي پليس است كه مانع از بروز خشونت شود. در حاليكه در مراسم 14 مرداد بر سر مزار باقرخان، اين نيروي انتظامي بود كه بدون دليل و به نظر من با سوء استفاده از محافظه كاري بيش از اندازه ما كه حتي حق سخن گفتن را نيز به دليل خواست نامشروع نيروي انتظامي، معادل خشونت طلبي فرض مي كنيم، اجتماع مسالمت آميز مردم بر سر مزار باقرخان را به خشونت كشيد.

من از آقاي علي حامد ايمان مي پرسم كه آيا وظيفه پليس تنها حفظ نظم است يا پليس موظف است كه از حقوق اساسي تمام شهروندان كه بنابر قانون اساسي براي آنها در نظر گرفته شده نيز محافظت كند؟ به نظر من حتي ما بايد به صورت نمادين هم كه شده شكايتي را از عملكرد نيروي انتظامي به مقامات ذيربط ارسال نماييم. هر چند اين شكايت مطمئنا به جايي نخواهد رسيد اما حامل اين پيام مهم خواهد بود كه ما عملكرد نيروي انتظامي را غير قانوني مي دانيم.

آقاي علي حامد ايمان مطمئن باشيد كه مراسم سالگرد مشروطيت به هر بهانه اي كه شده توسط نيروي انتظامي به خشونت كشيده مي شد همانگونه كه مراسم حمايت از اكبر گنجي در مقابل دانشگاه تهران به خشونت كشيده شد. اين سياست جديد نيروي انتظامي است كه از اوضاع سياسي جديد حاكم بر كشور ناشي مي شود. پس بي دليل با متهم كردن خودي ها كه كاملا مسالمت آميز رفتار نمودند ناخواسته باعث ايجاد دو دستگي در حركت نشويم و با متهم كردن يكديگر، مقصر اصلي را فراموش نكنيم.

در نهايت مي خواهم هشدار دهم كه پذيرش اين اتهام بي اساس كه ما خود خواستار خشونت بوده ايم، حركت بسيار نسنجيده ايست كه باعث خواهد شد بدنه نيروي انتظامي كه اكثرا از فرزندان آذربايجان هستند به جاي اينكه خود را در جايگاه مامور و معذور ببينند، سركوب و خشونت عليه حركتهاي مسالمت آميز ما را به دليل آنچه كه "خواست خشونت طلبي خود ما" ناميده مي شود حق طبيعي خود بدانند و حتي در خلوت خود نيز دچار كوچكترين غذاب وجداني بابت باتومهايي كه به برادران و خواهران خود وارد كرده اند نشوند و اين بسيار خطرناك است و بهانه برخوردهاي خشن تر را در آينده برايشان فراهم مي كند. اميدوارم همه ما در موضع گيري هايمان محتاط باشيم و عجولانه تصميم نگيريم و با دست خود به حركت ضربه وارد نكنيم.